Turkey 2007

 
 

Τρελό πανηγύρι! Ξεκινήσαμε απόγευμα από Πειραιά. Αφού φορτώσαμε τα θηρία και τα δέσαμε για ταξίδι στο «Διάστημα» (ποτέ δεν ξέρεις) ανεβήκαμε να χαλαρώσουμε στο κατάστρωμα. Φτάσαμε στη Χίο πολύ αργά το βράδυ μαζι με ένα στόλο από αντίκες αυτοκίνητα! Οι μισοί την έκαναν για ύπνο σε κοντινό ξενοδοχείο. Οι υπόλοιποι για ξενύχτι στο γνωστό μπαρ «Satva”. Να πάτε, διανυκτερεύει με τρελό κόσμο και ασύλληπτες προσωπικότητες.



Αφού ήπιαμε ότι μπορούσαμε ξημέρωσε και συγκεντρωθήκαμε προς αναχώρηση. Προορισμός : Τσεσμέ!

Το τεράστιο καίκι γέμισε από τις μηχανες που ξαναδέθηκαν για το διηπειρωτικό! Τρελή φυσιογνωμία Γιώργος Κεφαλόπουλος που ξέχασε τα χαρτιά και ενεργοποιήσαμε το σχέδιο «Καλλικρατης» για να καταφέρουμε να πάρουμε τα έγγραφα με Fax. Ευχαριστίες στον Βασίλη (Αργείτης) που έσπευσε να βοηθήσει.

Είμαστε Τουρκία! Αν πάτε αρχικά θα αναρωτηθείτε γιατί δεν υπάρχουν μηχανές! Απλό γιατί δεν ζουν για πολύ! Η οδηγική συμπεριφορά θυμιζει κάτι από πόλεμο των άστρων στη σκηνη που πολεμούν τα κα ταδιωκτικά. Αν δεν έχεις την δύναμη (may the force bewith you) δεν επιζείς!

Σμύρνη. Πανέμορφη! Βγαλμένη από τις τσαλαπατημένες αναμνήσεις των διωγμένων Ελλήνων που το μόνο που σου φτάχνει τη μελαγχολική διάθεση είναι οι μαλ........ς που λέμε μεταξύ μας και οι γελαστές φάτσες των Τούρκων.

Βόσπορος – Πόλη! Η Νάρνια των σταυροφόρων ταξιδευτών.

Πολύβουη, ζωντανή, εκκεντρική και λαική μαζί. Όπως λέμε και στην Ελλάδα κάθε καρυδιάς καρύδι. Τι θες και δεν το βρίσκεις. Τρελό φαί! Συμβουλή: Διαλέξτε ψιλοβρώμικο εστιατόριο. Αν αντέχει το στομάχι σας το φαγητό είναι σαφώς πιο νόστιμο. Στο βόσπορο λοιπόν την είδαμε και εμείς κοσμικοί και αποφασίσαμε να πάμε clubbing στο γνωστό Reina. Αφού ο ταξιτζής μας έκανε μία super ειδική φτάσαμε στο club με μπότες μηχανής, καπνισμένα τζην και ότι μακό είχαμε. Βλεπουμε απ’έξω ότι μπορείς να φανταστείς. Porsche οδηγούσε ο πορτιέρης και Armani τουαλέτα (προηγούμενης χρονιάς βέβαια) φορούσαν οι σερβιτόρες. Αναλαμβάνει ο Παύλος. «Εγώ θα μας βάλω». Καμμιά 10ριά μπακούρια που μύριζαν βενζίνη και λάδια μηχανής! Nofuc…..en way!. Εμείς τελικά τα ποτα μας τα ήπιαμε σε άλλο μπαρ βέβαια.

Πέργαμος, Αιβαλί, Τροία, Μπλε Τζαμί όλα εξαιρετικά! Αλλά..... πολύ μάρμαρο ρε παιδιά, πολύ αρχαίο!!. Συμβουλή: ασχοληθείτε περισσότερο με τους ανθρώπους και την κουλτούρα τους. Λιγότερο με τα αρχαία. Από τις καλύτερες μου στιγμες το καφεδάκι στην Πέργαμο σε κλασικό καφενείο ανάμεσα στους ντόπιους και το βράδυ που περιμέναμε να τελειώσει η λειτουργία έξω από το τζαμί για να φάμε!

Για το τέλος άφησα την Αγια Σοφιά! Η θλιβερότερη εικόνα που κράτησα από αυτό το ταξίδι! Το στολίδι και λάβαρο της ορθοδοξίας μεταμορφωμένο σε ένα άψυχο τσιμεντένιο ερείπιο. Το σύμβολο του Ελληνισμού ταπεινομένο. Θα μπορούσα να μισήσω την Τουρκία γι’αυτόν και μόνο το λόγο! ΟΧΙ όμως τους Τούρκους. Η ευγένεια και η καλοσύνη που μας αντιμετώπισαν ήταν φανταστική! Ακόμα και στην περίπτώση που μας έβλεπαν σαν συνάλαγμα (όπως πολλοί θα σκεφτούν) ήταν περαν του δέοντως ευγενικοί και εξυπηρετικοί (‘οχι δουλοπρεπείς) ειδικά όταν καταλάβαιναν ότι είμαστε Έλληνες.

Συμπέρασμα:

Εάν δεν πήγατε να πάτε! Φάτε βρώμικα, αποφύγετε τα ταξί, προσέχετε στο δρόμο, όχι πολλά αρχαία, ενσωματωθείτε με τον πληθυσμό. Σμύρνη, Αιβαλί, Πέργαμος. Πόλη υποχρεωτικά. Βόσπορος “by night” απαραίτητο. Τροία για να ανεβούνε τα παιδιά στο αλογακι. Καλά να περάσετε!



Συμμετεχoντες
Βεζιρτζόγλου Παύλος, BMW GS1200
Γιουρελης Στεφανος, Honda Varadero

Ζαλαχώρης Κωνσταντίνος, Honda VTR SP1
Κεφαλοπουλος Γιωργος, BMW GS1200
Ορφανος Βασιλης, BMW GS1200 Adventure
Σαμιωτης Νικος, BMW GS1200 Adventure
Τερζιδης Κων/νος, HONDA CBF1000



Κειμενο: Νικος Σαμιωτης