Tunisia 2008

 
 

Ημέρα 1η 10 Απριλίου 2008

Όπως βλέπετε και από την ημερομηνία αυτην την φορά δεν μπορούσαμε να περιμένουμε μέχρι τον Ιουνιο η Μάιο οπότε η εκδρομή ήρθε ένα μηνα νωρίτερα και πιο συγκεκριμένα στις αρχες Αρπιλίου.

Ένα αλλά σημαντικό γεγονός είναι ότι οι συμμετέχοντες αυξήθηκαν σε εννέα σε σχέση με τους 4 το Μαιο του 2007 και τους 7 τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

Το σημείο συνάντησης τα διόδια της Ελευσίνα φυσικά με όλους να φτάνουν στην ώρα του εκτός από τον αργοπορημενο Ηλία Γκ.

Κλασικές φωτό και αναχώρηση για την πρώτη καθιερώμενη σταση στο Ξυλόκαστρο για καφέ πριν φτάσουμε στην Πάτρα όπου θα παιρναμε το καράβι για Μπάρι. Ο καιρός τελειος για βόλτα τα πειραγματα δίνουν και παιρνουν.

Φτάνοντας στην Πάτρα ο Παυλος βρίσκει με την βαλίτσα του ένα αυτοκίνητο προσπαθώντας να ελιχθει ανάμεσα τους αλλά η ευγενική και όμορφη οδηγός δεν χαλιέται καθόλου.

Το καράβι σαλπάρει στις 6 από Πάτρα και οι φάτσες μας είναι σαν μικρών παιδιών που μόλις τους έδωσαν το καλύτερο παιχνίδι.

Ημέρα 2η 11 Απριλίου 2008

Το πρωί με μία ώρα καθυστέρηση φτάνουμε στο Μπάρι και ξεκινάμε την κάθοδο για Villa San Giovani όπου θα παίρναμε το καράβι γιαMessina (443km).

Ξέχασα να αναφέρω ότι σχεδόν όλες οι μηχανές είναι με off-roadλάστιχα καθώς είχαμε πειστεί για τις χωμάτινες διαδρομές που θα κάναμε στην Τυνισία. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε μία ανεπαίσθητη αίσθηση δόνησης η οποία όμως κάνει πολύ καλό στην πέτρα των νεφρών J.

Πενήντα χιλιόμετρα μετά το Μπάρι και καθώς οδηγούμε στη εθνική οδό βλέπουμε τον Ντίνο να σταματαει καθώς η δεξιά βαλίτσα του έχει παρει φωτιά. Το «σαμάρι» ακούμπαγε στην εξάτμιση και απο την θερμοκρασία άναψε (δεν είχε βάλει φύλλο αμίαντου).

Μετά από μία πτώση του Στέλιου (σταματημενος) και 2-3 καφέδες φτάνουμε στο San Giovvani περνώντας κυριολεκτικά πάνω από την Σκύλλα και Χάρυβδη.

Η απόσταση από την Ιταλία στην Σικελία είναι μόνο 30 λεπτά με το καράβι, οπότε το βραδάκι γύρω στις 21.00 είμαστε στο ξενοδοχείο (το έχουμε κλεισει από Ελλάδα λόγω του κλειστού γκαραζ). Η ξενοδόχος μας συστείνει πολύ καλό εστιατόριο (το οποίο μοιάζει με καφενείο απο έξω) σε μια περιοχη γεμάτη από πουτ.....ες. Το φαγητό είναι εξαισιο και υποσχομαστε στον ιδιοκτήτη ότι θα ξαναρθουμε στον γυρισμό απο Τυνισία. Στο ίδιο μέρος συναντάμε και ελληνίδα φοιτήτρια η οποία θα μας χρησιμεύσει αργότερα. Ξεχασα να πω ότι το όνομα του εστιατορίου ειναι IL PADRINO («Ο νονος» στα ελληνικά-Via SantaCecilia, 54, 98123 Messina ME, Italy‎ -090 2921000‎ ) και οποιοσδήποτε βρεθεί στην Μεσσίνα αξιζει να παει.


Ημέρα 3η 12 Απριλίου 2008

Η απόσταση Messina –Palermo είναι μόνο 225km και το καράβι μας για Τύνιδα φευγει στις 20.00 το βράδυ οπότε αποφασίζουμε να πάμε πρώτα Taormina (θερετρο της Σικελίας) μετά Etna και τέλος Palermo.

Αυτό που δεν ειχαμε υπολογίσει είναι η κίνηση στου δρόμους και πόσο ευκολο ειναι να χαθούμε μεταξυ μας. Φτάνοντας στην Taormina και ακολουθωντας πάντα τον ομορφο, κατα διαστηματα, παραλιακό δρομο στα Ανατολικά της Σικελίας αντικρίζουμε ένα πολύ όμορφο χωριό χτισμένο σε μια πλαγιά, τιγκα στον κόσμο και στα αυτοκίνητα, με αποτελεσμα να μην μπορούμε να σταματησουμε πουθενα.

Αποφασίζουμε να φύγουμε καρφι για Αιτνα καθώς τα νευρα μας εχουν γίνει σμπαραλια. Ο συνηθης υποπτος χανεται μιας και δεν μπορούσε να περιμενει όλους τους άλλους. Εκτός απο το γεγονός ότι δεν μπορει να περιμένει δεν εχει και κινητο μαζί του καθώς το έχει ξεχασει στην Αθηνα οπότε κάνουμε το σταυρο μας ότι θα τον πετύχουμε στο Παλερμο.

‘Εχω την εντύπωση ότι τα GPS μπορούν να βοηθήσουν πολύ αλλα μπορει να σε κάνουν και τελειως βλάκα. Δεν εξηγειται διαφορετικα το γεγονος ότι εχουμε περασει από 300 πινακιδες που λένε προς Αιτνααλλα εμείς ακολουθουμε μονο το GPS με αποτελεσμα να κανουμε γυρω γυρω το ηφαιστειο.

Μετά από λίγο είμαστε στο καταφύγιο Citelli στα 1800μ. Η Ετνα θυμίζει φαλακρο τοπιο, όπως όλα τα ηφαιστεια φανταζομαι. Οσο ανεβαινεις βλέπεις το χωμα να γινεται μαυρο αλλα παντού υπάρχουν δενδρα. Γρηγορο καφε και καβαλαμε τις μηχανες με τελικο προορισμο Παλέρμο όπου μας περιμενει το πλοιο για Τύνιδα.

250 χαλαρά χιλιόμετρα και είμαστε στο Παλέρμο γύρω στις 17.00 όπου ο Γιωργος μας περιμένει όντως εκεί αλλά το πλοιο όχι. Μας ενημερώνουν ότι υπάρχει καθυστερηση και η αναχωρηση υπολογίζεται γύρω στις 22.00. Στο λιμάνι συνανταμε Γερμανο ο οποίος είναι στο δρόμο κανα 6μηνο. Παει και αυτος Τυνισία αλλά στα «αντρικα κομματια - ερημο»

Εχουμε βολευτει στα δωματια μας και μια μυρωδια αρωματος και ποδαριλας πλαναται στον αερα. Νομιζω οτι δεν μας ενδιαφερει τιποτα πια μιας και η Αφρική είναι 8 ώρες μακρια....

Ημέρα 4η 13 Απριλίου 2008 ή 1η ημέρα στην Αφρική

Πρωινο ξυπνημα γυρω στις 7 και θελουμε κανα 2ωρο για να φτασουμε...

Ο καιρος στο λιμανι είναι μουντος και ετοιμαζεται για βροχή αλλά όλοι ειμαστε ευδιαθετοι. Αφού τελειώνουμε με τα χαρτιά στο λιμάνι πάμε για μια γρήγορη στάση στην Τύνιδα για καφέ/τσαι πριν κατέβουμε προς Tozeur.

Η Τυνιδα είναι μια πόλις όπως όλες οι μεγάλες πολεις της Αφρικής. Πολύ κίνηση, πολύ φασαρια και πολλά χρωματα. Καθως δεν ειχαμεGPS navigation και στην φιλοτιμη προσπαθεια του Νικου να μας βγάλει από την πόλη μπαινουμε κατα λαθος σε αγορα στυλ «Μοναστηρακι» με την μόνη διαφορα ότι το πλάτος του δρομου να ειναι το πολύ 1 μετρο και οι καθρεφτες μας να χτυπανε αριστερα και δεξια. Περιμενουμε απο λεπτο σε λεπτο να μας μαζεψει η αστυνομια παρολα αυτα όμως όλοι γυρω μας το διασκεδαζουν και μας βοηθουν να βγουμε.

Βγαινουμε απο το χαος της Τυνιδας γύρω στις 11 και αντι για βροχη εχουμε θερμοκρασιες της ταξεως των 30 βαθμων. Μετα απο 2 ωρες οδηγηση σταματαμε σε ταβερνα σαν της Βαρης, πανω στο δρομο. Η μυρωδια των παιδακιων μας εχει σπασει την μύτη και κανουμε Πασχα μια εβδομαδα νωριτερα (ασθενης και οδοιπορος δεν νηστευουν). Το λοιπον, 9 κιλα παιδακια, 4 σαλατες, δεν θυμαμαι ποσα πρωτα και τουλαχιστον 20 αναψυκτικα... 30 €!!!

Με κοιλιά τύμπανο και μάτι μισόκλειστο συνεχίζουμε για Tozeuer. Το τοπιο στα βορεια της Τυνισιας ειναι ιδιο με την Ελλαδα, όσο όμως κατηφοριζεις βλεπεις τα δεντρα να γινοντα ερημος και τα συννεφα νομιζεις οτι θα ακουμπησουν στην γη. Κανουμε το πρωτο χωματοδρομο J και ολοι ειμαστε ενθουσιασμενοι με την επιλογη της Τυνισιας (special thanks to Nikos).

Εχουμε κάνει ήδη 400km και πλεον γυρω μας επικρατει ξεραιλα. Γύρω στις 20.00 και μετά από ένα παραλίγο ατύχημα του Ντίνου σε μια δεξιά ύπουλη στροφή σταματάμε στην πόλη GAFSA 100Km πριν από της Tozeur. Δεν υπαρχει λόγος να συνεχίσουμε καθως έχει νυχτώσει και όλοι ειμαστε πολύ κουρασμενοι. Ρωτάμε ποιο είναι το καλύτερο ξενοδοχείο να μείνουμε και καταλήγουμε στο Mamounn, 2 αστέρων. Ούτε ενος δεν ητανε αλλα ο κωφαλαλος ξενοδοχος ηταν ευγενεστατος και εκανε τα παντα να μας εξυπηρετησει. Πρωτα έβαλε πόρτα στα σκαλια του ξενοδοχειου για να βαλουμε τις μηχανες στο lobby!!!. Μετα μας περιμενε να αλλαξουμε και μας πηγε για φαγητο σε κοντινη ταβερνα οπου ηρθε και μας πήρε οταν τελειωσαμε. Μακαρι να ειχαμε ολοι μας την ιδια αισθηση τουρισμου και φιλοξενιας με το συγκεκριμενο ξενοδοχο.

Το βραδυ οι περισοτεροι κοιμηθηκαν με τα ρουχα καθως ολα τα ειδη εντομων ειχαν βρει ζεστασια και θαλπωρη στα δωματια μας.

Ημέρα 5η 14 Απριλίου 2008

Για πρωινο ουτε κουβεντα φυσικά αλλα δεν μπορεις να έχεις προσδοκίες όταν πληρώνεις 7€ το δωμάτιο.

Το πρόγραμμα σήμερα λέει Matmata οπού γυρίστηκε και το Star Wars. Αφού βγαίνουμε από Gafsa το τοπίο έχει τελείως αλλάξει και αριστερά και δεξιά μας βλέπουμε μόνο έρημο. Μετά από λιγη ώρα συνανταμε και τις πρώτες καμήλες.

Η Tozeuer είναι μία από τις πιο τουριστικές πόλεις της Αφρικής και πασίγνωστες αλυσίδες ξενοδοχείων δραστηριοποιούνται εκεί. Εμείς μένουμε για 2 ώρες όπου αγοράζουμε όλοι τουρμπάνια και αφού πιάνουμε κουβέντα με ντόπιους που ήξεραν τον Παρασκευά και την Ανίτα φεύγουμε για να διασχίσουμε την Chat El Djeri, λιμνη με θαλασσινο νερο οπου λόγω της υψηλης θερμοκρασιας έχει εξατμιστει το νερο. Ο δρομος κυριολεκτικα διασχιζει την λίμνη και λόγω του αλατιου και τις θερμοκρασιας δημιουργούνται αντανακλασεις. Το καλο και κακο συναμμα για εμας είναι οτι μπορουμε να μπουμε στην λίμνη και να οδηγουμε παραλληλα με το δρόμο.

Μετα από λιγο όλοι παγώνουμε καθώς ο Γιωργος χάνει τον ελεγχο της μηχανης με αρκετα υψηλη ταχυτητα με αποτελεσμα να έχουμε το πρώτο ατυχημα....ευτυχως όχι πολυ σοβαρο για τον Γιωργο αλλα αρκετα σοβαρο για την μηχανη.

Αφού βρίσκουμε κάποιον να στείλει την μηχανή πίσω στην Τύνιδα ο Γιώργος κλείνει εισιτήριο να γυρίσει αεροπορικώς το επόμενο πρωί και εμείς παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής για Tozeur ώστε να διανυκτερεύσουμε όλοι μαζί μέχρι την πρωινή πτήση του.

Δεν μπορώ να πω ότι μας χάλασε η διανυκτέρευση στην Tozeur μιας και μείναμε σε καραχλιδατο μέρος με massage και sauna άλλα το μυαλό ήταν στο Γιώργο και στην στραβή που είχε συμβεί. Όλη ημερα την περασαμε στο ξενοδοχειο και βγηκαμε μονο για φαγητο οπού η αναλυση του ατυχηματος εδινε και επαιρνε. Καλα που ειχαμε τον Ντινο να μας εξηγησει τι εγινε στο Πηλιο :)









Ημέρα 6η 15 Απριλίου 2008

Ο Γιωργος πήγε γυρω στις 6 το πρωι στο αεροδρομιο και οι υπολοιποι ξεκινησαμε γυρω στις 9 για την συνεχεια του ταξιδιου κατα ένα λιγότερο. Η σημερινη διαδρομη ειχε αυξηθει επειδη έπρεπε να καλυψουμε τα χιλιομετρα που δεν καναμε την προηγουμενη ημέρα.

Φυσικά ξαναπεράσαμε απο το σημείο της πτώσης του Γιώργο και τα κεφάλια ολων στραφηκαν αριστερά, σαν να είμαστε σε παρελαση, για να δουμε τι έχει απομείνει. Αναμενόμενο τα «τσακαλια» της ερήμου είχαν παρει τα πάντα.

Μετά από 100km περίπου αποφασίσαμε να κάνουμε ακόμα περισσότερα χιλιόμετρα και στρίψαμε δεξιά, ακόμα πιο βαθιά προς την έρημο με κατεύθυνση την πόλη Douz. Σε αυτό το κομμάτι της διαδρομης η έρημος πλέον ειναι παντού. Οι αμμολοφοι πνιγουν τον δρομο και σου δινουν την εντυπωση οτι οδηγεισαι στην πύλη της ερημου οπως είπε και καποιος απο την παρεα. Περασαμε και μια αγελη απο καμηλες τις οποιες μπορουσες να καβαλησεις επι πληρωμη αλλα όπως τα περισσοτερα πραγματα εμεις τα αφηνουμε για αργοτερα, δηλαδη για ποτε. Αυτη η μανια που σε πιανει και δεν θέλεις ποτε να κατεβεις απο την μηχανη δεν την καταλαβαινω. Στο planningειμσατε πολυ καλή αλλά στο execution βράστα!

Μετά από λίγο φτάσαμε στην Douz και όπως όλες οι πόλεις της Τυνήσιας ήταν γεμάτα από παιδιά. Το 60% του πληθυσμου της Τυνισιαας ειναι κάτω των 17%!

Κατευθυνόμαστε για Matmata για να δούμε που γυρίστηκε το StarWars και μια αργότερα σταματάμε στο Tarzan Cafeé στην μέση του πουθενά. Γρηγορος καφες και κατι μεταξυ αυγου και πιττας και συνεχιζουμε για Star Wars. Τo μερος δεν λέει και πολλά, πολυ τουριστικο και πολυ βρωμικο. Κλασσικές Φώτο και ένα γρήγορο παγωτό και συνεχίζουμε για Tatatouine που είναι ο τελικός μας προορισμός.

Εδω εγινε της πουτ..... Ο Ντινος με τον Ηλια έψαχναν να βρουν ένα μερος (δεν θυμαμαι πως λεγονταν)το οποιο ειχαμε πλαναρει απο Αθήνα αλλα τιποτα. Γυρω στις 22.00 καταληγουμε στην μεση του πουθενα στο Char Outled Soultane και παιρνουμε το δείπνο μας γύρω απο την πισινα σε τρελλο μπουφε. Το ξενοδοχειο ήταν πολυ καλό και οι περισσοτεροι ενοικοι μενουν εκει πριν μπουν στην ερημο ή στην Λιβύη.


Ημέρα 7η 16 Απριλίου 2008

Σημερα θα πηγαιναμε να δούμε τα σπίτια των τρωγλοδύτων. Όλοι εκτός από τον Σωτηρη ο οποίος αποφάσισε να κάνει κατι μόνος του. Τα σπίτια λοιπόν, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αποθήκες που χρησιμοποιούσαν για να βάζουν το φαγητό και όλα τα υλικά που θα χρειαζόντουσαν κατα την την διάρκεια του έτους, ήταν 800 ετών. Μετά από μια περιήγηση 1 ώρας ξεκινήσαμε την άνοδο προς το βορρά και συγκεκριμένα προς την πόλη Sfax. Η συγκεκριμένη παραλιακή πόλη είναι μία απο τις πιο τουριστικές πολεις της Τυνισιας και ειδικα το νησάκι ακριβώς απέναντι ένα απο τα πιο φημισμένα καλοκαιρινα θέρετρα.

Εκείνη την ημέρα ο Ηλίας είχε τα γενέθλια του οποτε μετά απο εναsurprise δείπνο καταλήξαμε σε τρελλο club με Τυνήσιο καπετάνιο του πολεμικού ναυτικού ο οποιος ήταν ενημερωμένος για την ύπαρξη 9 μηχανών στην Τυνισία. Εδώ πρέπει να παραδεχτώ ότι το αίσθημα ασφαλειας στην Τυνισία είναι αρκετό υψηλό και σχεδόν σε όλες τις πόλεις οι αστυνομία σταμάταγε την κίνηση για να περάσουμε J

Ημέρα 8η 17 Απριλίου 2008

Η τελευταιά ημέρα έχει ξημερώσει και συνεχίζουμε την άνοδο μας για Τύνιδα αφού πρωτα περάσουμε απο El Jem. Το El Jem είναι κάτι σαν μικρογραφία του Coliseum σε πολύ καλύτερη όμως κατάσταση. Το συγκεκριμένο έχει χτιστεί το 238 μΧ και η χωρητικότητα του είναι 35.000 θεατές. Μονο τα αμφιθέατρα της Capua και το Coliseum της Ρώμης είναι μαγαλύτερα (45.000)

Στο τελευταίο κομμάτι προς την Τύνιδα κάνουμε άλλη μια φορά μια φορά Πάσχα με αρνί στα κάρβουνα και μετά από το πιο χωμάτινο κομμάτι της εκδρομής μας καταλήγουμε στην Kairouan η οποία θεωρείται η τρίτη πιο θρησκευτική πόλη του κόσμου μετά την Ιερουσαλήμ και την Μόκα.

Φυσικά δεν μπήκαμε καν στην πόλη διότι κανεις δεν το ήξερε πέραν του Ηλία ο οποιος όπως πάντα ηταν χαμένος. Μετα το τελευταιο φαγοποτι ο τελευταιος πριν τον Ηλία (εγω φταιω) δεν τον περιμενε οποτε σε καποια διασταυρωση αντι να στριψει δεξια πήγε ευθεια.

Το απογευμα φτάσαμε στην Τυνιδα και πλεόν αναμεναμε το καραβι το οποιο θα μας επέστρεφε σε ευρωπαικο έδαφος. Εκει συνανταμε και τον Γιώργο όπου μας περιμένει με την μηχανη να μην έχει φύγει γιαΈλλαδα. Αφου την βάζουμε σπρωχτη στο καράβι επιβιβαζομαστε όλοι και λέμε γεια στην όμορφη Τυνισία.



Ημέρα 9η 18 Απριλίου 2008

H BMW mobile service είναι στο λιμάνι συνεπής στο ραντεβου και φορτώνει την μηχανη για Ελλάδα και ο Γιώργος παίρνει τον δρόμο για το αεροδρόμιο.

Έμεις παιρνουμε τον βορεινο επαρχιακό δρομο που οδηγεί στην Μεσσίνα. Πολυ κίνηση, πολλές στροφές και φυσικά χαθήκαμε όλοι μεταξύ μας.

Κάθε φορά που έβλεπα βουλκανιζατερ ήθελα να σταματήσω καθώς τα χωματινα ελαστικα μου πλέον δεν έχουυ καθόλου «ψωμί». Οι υπόλοιποι είναι στην ίδια κατασταση περιπου αλλα αποφασιζουμε να συνεχίσουμε ως έχει.

Αφου φτάνουμε στη Μεσσίνα μετά από 7 ώρες καταλήγουμε πάλι στον “IL PADRINO” για το δευτερο δείπνο. Εκει μας περίμενε και η Ελένη η οποία είχε βοηθήσει και τον Γιώργο τηλεφωνικά να κλείσει αεροπορικα εισιτηρια.

Ημέρα 10η 19 Απριλίου 2008

Δεν έχω πολλά να πω για αυτη την ημέρα και το μόνο που θυμάμαι είναι ότι ειχα αγχωθει με τα ελαστικά και αν θα αντέξουν καθώς τα λινά έχαν αρχίσει να βγαίνουν. Τελος πάντων, φτάσαμε στο Bariασφαλής και πήραμε το καράβι που θα μας έφερνε και πάλι στην Ελλάδα. Παρόλο την μελαχγολία μας προσπαθήσαμε να έχουμε ευχαριστη διαθεση και να σκεφτόμαστε που θα πάμε το επόμενο ταξιδι.

Λένε ότι ο τελικός προορισμός δεν μετράει αλλά το ταξιδι είναι όλη η ουσία. Εγω θα πω ότι και η προετοιμασία είναι εξισου σημαντική με το ταξιδι, αφου μπορεις και κανεις το ταξιδι νοητά στο μυαλό σου. Ένα αλλο πλεονέκτημα της προετοιμασιας είναι ότι κρατάει περισσοτερο απο το ταξιδι J αλλά από την άλλη θες να τελειώσει γρηγορα ώστε το πραγματικό ταξίδι να αρχισει. Παιχνίδια μυαλου....

Ημέρα 11η 20 Απριλίου 2008

Η λογική του χάους επικράτησε και πάλι και οι μισοι κατεβηκαν στις 6 τα ξημερώματα στην Ηγουμενιτσα και οι αλλοι μισοί στην Πάτρα. Εγω ήμουν σε αυτούς που κατεβηκαν στην Ηγουμενίτσα και είδα την ανατολή κάπου κοντά στην Πάργα. Τελευταία στάση για όλους μαζί και σουβλάκι στην Αμφιλοχία, 9 το πρωί, και μετα ο καθένας όπου φυγει – φύγει. Ίσως βαρεθήκαμε ο ένας τον άλλο ίσως θέλουμε να πάμε γρηγορα στις οικογενειες μας ίσως και τα δύο. Το μονο σίγουρο είναι το μυαλο δεν ξεχνα όλα αυτα που ζήσαμε τις δέκα ημέρες και υποσυνειδητα αναζητά το επόμενο...

Κάτι άκουσα για Δαλματικές...


Κειμενο: Παυλος Βεζιρτζογλου